Zeznania programisty

Pisząc program w technologi Adobe FLEX brakowało mi kontenera do wstrzykiwania zależności potocznie zwanego kontenerem IoC. Chciałem określać zależność poprzez metadane - tak, żeby przypominało to nowoczesne aplikacje Javy z jej mechanizmem adntoacji. Nie udało mi się jednak znaleźć programu, z którego byłbym zadowolony.
Napisałem więc mikrokontener IoC dla FLEX, i udostępniłem go społeczności opensource.
Mały test, źródła i przykład użycia.

Moim zadaniem jest przetestowanie działania zdalnych metod Java uruchamianych w Flex, np.:

netConnection.call( "calculatorService.add", new Responder( onAdd ), 2, 2 );

Do tworzenia testów jednostkowych w Flex zalecana jest biblioteka FlexUnit. Wkładając ten kod do FlexUnit, zauważmy, że nie radzi on sobie z metodami asynchronicznymi – chyba że je specjalnie zaznaczymy:

netConnection.call( "calculatorService.add", new Responder( addAsync(onAdd,5000) ), 2, 2 );

Jednak to jeszcze nie działa. Metoda addAsync dostosowana jest do pracy z zdarzeniami. Próbując uruchomić ten kod otrzymam błąd: TypeError: Error #1034: Type Coercion failed: cannot convert "4" to flash.events.Event. Poradziłem sobie z tym w następujący sposób:

netConnection.call("calculatorService.add", new Responder( myAddAsync( testSum ) ), 2, 2 );

public function testSum(a:Number):void {
  assertEquals(4,a);
}

// 
public function myAddAsync(f:Function):Function {
  // wyciąga dane z eventa
  var f1:Function = function(e:DynamicEvent):void { 
    f.call(this,e.result);
  }
  // buduje asynchroniczną funkcję, operującą na zdarzeniach
  var f2:Function = addAsync(f1, 5000);
  // pakuje odpowiedź serwera do zdarzenia
  var f3:Function = function(a:*):void {
    var e:DynamicEvent = new DynamicEvent("MyDynamicEvent");
    e.result = a;
    f2.call(this, e);
  }
  return f3;
}

Ta ostatnia funkcja wygląda dość dziwnie – ale robi to co musi. Daje mi możliwość budowania testów integracyjnych – współpraca Flex’a z serwerem Red5.

Udało mi się zamapować klasę Java (reprezentującą encję JPA) do klasy Flash AS3. Serwerem jest RED5, protokołem RTMP, kodowanie obiektów AMF0. Miałem dwa problemy:

• wybór dostawcy JPA,
• typ Number we Flashu,

Zacząłem od OpenJPA. Napotkałem na następujący problem. Obiekty klas Java nie zawsze były mapowane do odpowiedników AS3. Otóż gdy OpenJPA pobiera encje z bazy to zwraca klasy Proxy dziedziczące po klasach encji. RED5 nie potrafi sobie z tym poradzić, i nie wie jak ma mapować klasy Proxy dla Flasha. Doraźnym rozwiązaniem problemu jest wybór innego dostawcy JPA – Hibernate. Fajnie, że tak można.

Drugi problem, to mapowanie typu Number. Typ Number występuje w Flashu i teoretycznie nie należy mu przypisywać wartości NULL. Gdy ustawię w Flashu typ Number na NULL i wyślę go do serwera RED5, to w Javie otrzymam 0 (zero) – prawie to samo a działa bardzo źle. Doraźnym rozwiązaniem problemu jest dla mnie zastąpienie typu Number typem String w klasach AS3.

Adobe Flex to interesująca technologia i warto się z nią zapoznać.

Programując w Flex natrafimy na pewno na zdarzenia (Event). Metodą prób i błędów doszedłem do tego jak je programować, tak by być w zgodzie z Flex Builder. Najpierw rozszerzam klasę flash.events.Event, np.:

package eu.jakubiak.net
{
public class NetConnectionEvent extends Event
{
  public static const CONNECTED:String  = "connected";

W klasie tej, definiuje stałe – nazwy dla moich nowych zdarzeń. Nazwy stałych powinny być pisane dużymi literami z podkreśleniami, np.: DANE_OTRZYMANE. Wartości powinny być z kolei pisane małymi literami, zgodnie z standardem nazewnictwa w języku Java, np: daneOtrzymane.
Następnie trzeba stworzyć klasę która zdarzenia wysyła. Klasa ta powinna rozszerzać klasę flash.events.EventDispatcher (prawie wszystkie klasy Flexa dziedziczą po EventDispatcher). Na przykład:

[Event(name="connected", type="eu.jakubiak.net.NetConnectionEvent")]
public class NetConnection extends flash.net.NetConnection
{
  this.dispatchEvent(new NetConnectionEvent(NetConnectionEvent.CONNECTED));

Przed nazwą klasy w nawiasach kwadratowych definiujemy metadane klasy. [Event(name= – nazwa zdarzenia powinna zostać zapisana w notacji Java, czyli zwykle małe litery a kolejne słowo z dużej i musi odpowiadać wartości stałej zadeklarowanej w klasie dziedziczącej po Event, np: CONNECTED na connected lub DANE_OTRZYMANE na daneOtrzymane. Natomiast typ zdarzenia ([Event(type=) powinien być pełną nazwą klasy. Wysyłanie zdarzeń jest proste – tak jak na przykładzie dispatchEvent.

Dzięki takiemu nazywaniu zdarzeń Flex Builder podpowiada mi składnie w metodzie addEventListener oraz podczas edycji dokumentów mxml. Poza tym, godząc się na pewną konwencję nazewniczą mam w kodzie porządek.

Od niedawna uczę się Flex. Dziś miałem problem. Chciałem zrobić coś co w CSS wygląda tak: cursor: pointer. We Flex można to napisać tak: <mx:.. buttonMode="true"

Witam! Dziś wieczorem chcę wyświetlić film na stronie WWW. Robię to tak. Aplikacją MPlayer konwertuję film do formatu FLV. Format ten jest obsługiwany przez Adobe Flash. Następnie na stronę WWW wstawiam animację Flash, którą potrafi wyświetlić utworzony przeze mnie film FLV. Korzystam z biblioteki: Jeroen’s Free Flash Video Player. Magiczne polecenie MEncodera zamieniające film na format FLV wygląda tak:

mencoder Film.avi -o Film.flv -vf scale=400:300 -oac lavc -ovc lavc \
-lavcopts vcodec=flv:acodec=mp3:abitrate=56:vbitrate=128 \
-ffourcc FLV1 -srate 22050 -of lavf \
-lavfopts i_certify_that_my_video_stream_does_not_use_b_frames

MPlayer (MEncoder) sporo potrafi! Nie szukam głębi, w parametrach przekazywanych do MEncoder’a, cieszę się tylko że działa.